Poes
(18 januari 2021) Het is druk bij de dierenarts. De wachtkamer is vol en mensen verdringen zich bij de balie. Ik zit op een bankje en wacht op mijn beurt. Mand met kat naast me.
Er komt een jongeman binnen. Hij draagt een blauw kostuum onder een beige Burberry-regenjas. Glimmende zwarte schoenen. Hij is een beetje gezet, heeft nog wat puppyvet. De jongeman maakt een nerveuze indruk. Vast een spoedgeval.
‘Neemt u vast plaats’, zegt de assistente tegen hem. Hij gaat naast mij zitten. In het mandje op zijn schoot ligt een cypers-wit poesje. Ik knik de man bemoedigend toe. Hij zucht diep en geeft me een flauwe glimlach terug Ach jee, denk ik. Die knijpt ‘m echt.
De assistente zoekt ondertussen naar zijn klantengegevens. ‘Ik kan ze niet vinden’, zegt ze. ‘Hoe heet poes ook alweer?’ Even is het stil. De jongeman slikt.
‘Snol’, zegt hij.